Eumelia photoshooting

Hotel California - Igor Presnyakov

Καλως σας ξαναβρίσκω!

Αχ παλιό καλό μου blog , πόσο καιρό έχω να σε επισκεφτώ και να σε φροντίσω!!!!
Αγαπητοί συνμπλογκερς σας χαιρετώ μετά από 5 χρόνια απουσίας!!!

Και οι επτά ήταν υπέροχες

Την ευκαιρία να ψάξω τα dvd μου, μου την έδωσε η jojo.
7 ταινίες που σημαίνουν κάτι για εμένα...
Μμμμ , δύσκολη η επιλογή, χωρίς να το πολυσκεφτώ όμως επιλέγω για διαφορετικούς
λόγους τις παρακάτω (χωρίς ταξινόμηση , top lιst κτλ):
1) Under the Tuscan sun
Η φωτογραφία αυτής της ταινίας με απογειώνει κάθε φορά που την βλέπω


2)I heart huckabees
Υπαρξιακή κωμωδία....θα την έχω δει πάνω από 10 φορές! Κάθε φορά που την έβλεπα ανακάλυπτα και κάτι καινούργιο


3) Amelie Poulain
Ιδιαίτερη ταινία...


4)Matrix trilogy
Το matrix είναι σημαδιακή ταινία για εμένα. Η προσπάθεια μου να την
αποσυμβολίσω με έκανε να την δω αμέτρητες φορές...


5)A lot like love


6) Little Buda



7) Anger Management (Jack Nicklson addicted!!!)
Δηλώνω θαυμαστής του Jack. Ολές του οι ταινίες μου αρέσουν!!!!
Ακομα κι αν σε κάποια ταινία δεν μου αρέσει... πάλι θα μου αρέσει....





Ψάχνωντας ανακάλυψα ότι σχεδόν όλοι έχουν πάρει την σκυτάλη για τις επτά καλύτερες ταινίες. Δίνω την σκυτάλη λοιπόν στην ilioporeia και στην onomatodosia

Attraction ζώων

Σκέφτηκα λοιπόν να πάω στο Αττικό πάρκο….

Και σε αυτό το post , θα κάνω μια υπέροχη ξενάγηση στο κόσμο της οργής μου. Οργη που μου δημιούργησε αυτό το μέρος. Έκανα το λάθος και πήγα , γιατί ίσως είχα αποκοιμηθεί την στιγμή που το αποφάσιζα. Ή μάλλον καλύτερα είχα αποβλακωθεί. Να φταίει άραγε η ζέστη; Όχι , δεν νομίζω… η ζέστη δεν με ωθεί σε τέτοιες επισκέψεις. Η ζέστη το πολύ – πολύ να με κάνει να θέλω να μείνω στο σπίτι παρά να ξεκινήσω τις εξερευνήσεις. Άλλος είναι ο υπεύθυνος…. Είναι αυτός ο υπεύθυνος που μας αποκοιμίζει , μας ανοίγει μια πόρτα στο μυαλό μας και μας τοποθετεί τις δικιές του ιδέες. Είναι το τέρας της μαζικής αποβλάκωσης που με υπνώτισε και με έστειλε εκεί.

Έλα μου όμως που το υπνωτικό δεν με έπιασε και εγώ κατάλαβα που πήγα. Η αλήθεια είναι ότι εξελισσόμαστε , αν λάβω υπ όψιν μου ότι πριν 10 και πλεόν χρόνια στον ζωολογικό κήπο της Ν. Φιλαδέλφειας η αρκούδα ήταν κλεισμένη μέσα σε ένα μπουντρούμι 2τμ ενώ στο Αττικό πάρκο ήταν μέσα σε ένα οικόπεδο. Ναι αυτό μπορεί να το πει κάποιος εξέλιξη. Αναρωτιέμαι βέβαια τι σχέση έχει το οικόπεδο με το βουνό που είναι το φυσικό σπίτι μιας αρκούδας , αλλά ξεχνάω ότι εδώ το βασικό ζήτημα είναι η ψυχαγωγία! Ναι ο λόγος ύπαρξης αυτής της attraction είναι η αγωγή της ψυχής.

Βλέπεις την αρκούδα μέσα σε ένα οικόπεδο και ψυχαγώγησε… το καταλαβαίνετε για τι παραλογισμό μιλάμε; Αυτή η ανόητη και γλυκανάλατη επιχείρηση θεωρείται ψυχαγωγία…. Βλέπεις το υπόλειμμα ενός κροκόδειλου να μην μπορεί να σύρει τα πόδια του , βλέπεις τον αετό να κάθεται πάνω σε ένα κλαράκι σα καναρίνι και ψυχαγωγείσαι; Αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της διαστροφής;

Αυτή η γλυκανάλατη επιχείρηση που σκοπό έχει να κρύψει την σαδιστική και βάναυση συμπεριφορά , να την κουκουλώσει όπως –όπως και στην θέση της να χαρίσει χαμόγελα ευτυχίας ονομάζεται ψυχαγωγία ή εκπαιδευτική επίσκεψη; Μοιάζει σαν μια κακόγουστη φάρσα για το τι σημαίνει ζωο , τι σημαίνει φύση. Είναι ενα τυπικό δείγμα αλλοίωσης της πραγματικότητας και της φύσης των πραγμάτων…

Το εισιτήριο για αυτό το αίσχος είχε 11 ευρω και στην είσοδο υπήρχε ένα άτομο που την μια καθόταν στο κυλικείο και μετά από λίγο μεταφερόταν στην έκδοση εισιτηρίων για να εξυπηρετήσει τον κόσμο.

Εκλεισε ο μεγαλύτερος τραπεζικός λογαριασμός όλων των εποχών

Το λοιπόν είχα και εγώ μια εμπειρία με τράπεζα.

Μια εμπειρία απείρου κάλλους....

Πήγα να κλείσω ένα παλιό λογαριασμό με υπόλοιπο 35euro που δεν χρησιμοποιούσα εδώ και καιρό και είχα χάσει και το βιβλιάριο του.

Και νόμιζα ότι τα πράγματα θα είναι εύκολα. Λάθος μάντεψα όμως...

Δεν μπορούσε να κλείσει γιατί η τράπεζα είχε δεσμεύσει λέει 2 ευρώ....

- Να σας τα δώσω , λέω
- Αυτό κύριε δεν γίνεται , θα πρέπει να πάτε στο υποκατάστημα που ανοίξατε τον λογαριασμό

- Μισό λεπτό , εδώ πληρώνουμε λογαριασμούς που μπορεί να βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου και δεν μπορεί να πληρώσει το ένα υποκατάστημα το άλλο...

-Είναι θέμα διαδικαστικό κύριε...
- Δηλαδή το παραδέχεστε ότι λόγο των διαδικασιών είναι αδύνατον να πληρώσει το ένα υποκατάστημα της τράπεζας το άλλο.
- Ναι αφού δηλώσατε κλοπή θα πρέπει να ερευνήσουμε τι είδους δέσμευση είναι αυτή.
- Κατ' αρχάς δεν δήλωσα κλοπή ,αλλά απώλεια και κατά δεύτερον μιλάμε για τα δυο ευρώ.
- Τι να σας πω κύριε εγώ έχω όλη την διάθεση να σας εξυπηρετήσω , αλλά..... και έκανε ένα αδέξιο μορφασμό ανικανότητας επίλυσης του δυσεπίλυτου θέματος μου. (.... σιγά μην ασχοληθεί μια ολόκληρη τράπεζα με ένα λογαριασμό 35 ευρω.)

- Μα κύριε μου ζητάτε ενώ περιμένω στην σειρά μου 2 ώρες , να χάσω μια ολόκληρη μέρα για να πάω 50χλμ μέχρι το υποκατάστημα που άνοιξα τον λογ/σμό για μια υπόθεση 2ευρω.
- Δεν είναι θέμα το μεροκάματο σας κύριε , σας εξήγησα ποιο είναι το θέμα...
- Φυσικά και είναι θέμα το μεροκάματο μου... Μα μιλάμε για 2 ευρώ. Και να σας πω και κάτι άλλο , δηλαδή αν βρισκόμουν στις Κυκλάδες και ο λογαριασμός είχε ανοιχτεί στην Αθήνα , θα μου ζητούσατε να πάρω το καράβι και να πάω στην Αθήνα για να πληρώσω 2 ευρώ...

επικράτησε κόλλημα ολίγων δευτερολέπτων..... δίνοντας μου την ευκαιρία να σκεφτώ την επόμενη κίνηση. Και ήταν τόσο απλό , τι αφελής που ήμουν και δεν το είχα σκεφτεί τόση ώρα....

- Πάντως μένω κατάπληκτος.... Η μεγαλύτερη και καλύτερη τράπεζα της Ελλάδας να μην μπορεί να δώσει λύση σε ένα πρόβλημα 2 ευρω....

Και να τώρα το παγωνάκι μας που ένοιωσε το γαργάλημα στα φτερά του με την δήλωση μου.... Ένοιωσε ότι πήρε λίγη από την δόξα της τράπεζας , μου απάντησε

- Κύριε θα κάνω ότι μπορώ , αλλά δεν σας υπόσχομαι τίποτα. Θα πρέπει να περιμένετε όμως
- Κανένα πρόβλημα.... προτιμώ να περιμένω από το να κάνω μια απόσταση 50χλμ για 2 ευρώ.

Έτσι και έγινε. Πήγα βόλτα ώς την θάλασσα , διάβασα τους τίτλους των εφημερίδων , κάπνισα λίγα τσιγάρα , ξαναγύρισα και θρονιάστηκα στην βολική καρέκλα.... και μετά από μια ώρα ήρθε η απάντηση από το φαξ και ο λογαριασμός μου έκλεισε.

Γιατί το ουσιαστικό πρόβλημα ήταν η αποστολή ενός φαξ....

Δωρεάν Opensource προγράμματα

Sweet Home 3D is a free interior design application that helps you place your furniture on a house 2D plan, with a 3D preview.
DVD Flick aims to be a simple but at the same time powerful DVD Authoring tool. It can take a number of video files stored on your computer and turn them into a DVD that will play back on your DVD player, Media Center or Home Cinema Set. You can add additional custom audio tracks as well as subtitles of your choice.



ClamWin is a Free Antivirus program for Microsoft Windows 98/Me/2000/XP/2003 and Vista.
ClamWin Free Antivirus comes with an easy installer and open source code. You may download and use it absolutely free of charge. It features:

• High detection rates for viruses and spyware;
• Scanning Scheduler;
• Automatic downloads of regularly updated Virus Database.
• Standalone virus scanner and right-click menu integration to Microsoft Windows Explorer;
• Addin to Microsoft Outlook to remove virus-infected attachments automatically.

Please note that ClamWin Free Antivirus does not include an on-access real-time scanner. You need to manually scan a file in order to detect a virus or spyware.

FreeCol is a turn-based strategy game based on the old game Colonization, and similar to Civilization. The objective of the game is to create an independent nation.
You start with only a few colonists defying the stormy seas in their search for new land. Will you guide them on the Colonization of a New World?



Eraser is an advanced security tool (for Windows), which allows you to completely remove sensitive data from your hard drive by overwriting it several times with carefully selected patterns. Works with Windows 95, 98, ME, NT, 2000, XP, Windows 2003 Server and DOS.
Eraser is Free software and its source code is released under GNU General Public License.

The patterns used for overwriting are based on Peter Gutmann's paper "Secure Deletion of Data from Magnetic and Solid-State Memory" and they are selected to effectively remove magnetic remnants from the hard drive.

Other methods include the one defined in the National Industrial Security Program Operating Manual of the US Department of Defence and overwriting with pseudorandom data. You can also define your own overwriting methods.

PostBooks is a full-featured, fully-integrated accounting, ERP, and CRM system, based on the award winning OpenMFG ERP Suite.
Built with the open source PostgreSQL database, and the open source Qt framework for C++, it provides the ultimate in power and flexibility for a range of businesses and industries. It includes the following modules:

• Accounting (general ledger, accounts receivable and payable, bank reconciliation, financial reporting)
  
• Sales (quotes, order entry, sales reporting, shipping)
  
• CRM (universal address book, incident management, opportunity management, to-do lists, project management)
  
• Purchasing (purchase orders, receiving, vendor reporting)
  
• Product Definition (items, infinite-level bills of material)
  
• Inventory (multiple locations, other advanced warehouse features)
  
• Light Manufacturing (work orders, strong support for make-to-order)
  
• OpenRPT open source report writer

Like all xTuple products, it runs equally well on Windows, Linux, and Mac - and is fully internationalized (multi-currency, support for multiple tax structures, and multilingual translation packs maintained by our global community).
PostBooks is licensed under the CPAL, the OSI-certified Common Public Attribution License.





NSIS (Nullsoft Scriptable Install System) is a professional open source system to create Windows installers. It is designed to be as small and flexible as possible and is therefore very suitable for internet distribution.

Being a user's first experience with your product, a stable and reliable installer is an important component of succesful software. With NSIS you can create such installers that are capable of doing everything that is needed to setup your software.

NSIS is script-based and allows you to create the logic to handle even the most complex installation tasks. Many plug-ins and scripts are already available: you can create web installers, communicate with Windows and other software components, install or update shared components and more.


Vista Drive Icon, changes the drive icons shown in Windows "My Computer", to a nearly Vista drive icon, showing the drive's free space with a smooth colored horizontal bar.

Super Tux Kart

Super Tux Kart is a 3D kart racing game based on TuxKart with funny characters.

InfraRecorder

InfraRecorder is a free CD/DVD burning solution for Microsoft Windows. It offers a wide range of powerful features; all through an easy to use application interface and Windows Explorer integration.
InfraRecorder is released under GPL version 2.



keepass
KeePass is a free/open-source password manager or safe which helps you to manage your passwords in a secure way. You can put all your passwords in one database, which is locked with one master key or a key-disk. So you only have to remember one single master password or insert the key-disk to unlock the whole database. The databases are encrypted using the best and most secure encryption algorithms currently known (AES and Twofish).

atunes



aTunes is a full-featured audio player and manager, developed in Java programming language, so it can be executed on different platforms: Windows, Linux and Unix-like systems, ...
Currently plays mp3, ogg, wma, wav, flac, mp4 and radio streaming, allowing users to easily edit tags, organize music and rip Audio CDs.


iCopy

iCopy is a free and open source software that lets you combine your scanner and printer into a powerful, but easy to use photocopier by only pressing a button.
Its simple user interface let you manage scanner and printer options, like brightness, contrast, number of copies in a couple of seconds.
As it's small and no installation is required, iCopy is perfect for USB pen drives.

MessengerLAN
Includes both client and server side ,messages history save/view , avatar exchage feature ,photo sharing , file sharing , update feature

Pidgin



Pidgin is a multi-protocol Instant Messaging client that allows you to use all of your IM accounts at once.Pidgin can work with:AIM , Bonjour , Gadu-Gadu , Google talk , Groupwise , ICQ , IRC , MSN , MySpaceIM , QQ , SILC , SIMPLE , Sametime , XMPP , Yahoo! , Zephyr.
License:GNU General Public License (GPL) version 2.

Firefox - Μικρά μυστικά

Πληκτρολογείστε στην μπάρα διεύθυνσης μια από τις παρακάτω εντολές:

about:credits

Ευχαριστίες για όσους έχουν συνεισφέρει στην κατασκευή του Firefox

about:config

Εμφανίζει ρυθμίσεις για την εφαρμογή. Έχετε την δυνατότητα να αλλάξετε οποιαδήποτε ρύθμιση , όμως προσοχή μην του βγάλετε τα μάτια και μετά κλάφτα Χαράλαμπε!

Αν όμως θέλετε να πέσετε στα βαθία , συμβουλευτείτε καλύτερα πρώτα αυτή την διεύθυνση

mozillazine.org/Firefox:About:config_Entries


about:buildconfig

Εμφανίζει πληροφορίες για το περιβάλλον που χτίστηκε η εφαρμογή. Το χτίσιμο μιας εφαρμογής είναι η διαδικασία που το σύνολο των εντολών μετατρέπεται σε ένα εκτελέσιμο αρχείο

about:blank

Εμφανίσει μια κενή σελίδα

about:plugins

Πληροφορίες για πρόσθετες λειτουργίες

about:cache

Πολλά δεδομένα από ιστοσελίδες που βλέπουμε αποθηκεύονται προσωρινά στον δίσκο για πιο γρήγορη φόρτωση. Δείτε τα περιεχόμενα αυτών των δεδομένων

about:mozilla

Διαβάστε το μόνοι σας!

Παραπομπές

labs.mozilla.com

Κουζίνες 50 σε 1

Και εγώ που νόμιζα ότι ήταν δύσκολο να επιλέξω κουζίνα....

Ξεκινάω λοιπόν να πάω σε υπερκατάστημα ηλεκτρικών συσκευών.
Ανοίγω την πόρτα , προχωράω στο κεντρικό διάδρομο και οι ταμπέλες
με οδηγούν στις κουζίνες...... πολλλλλες κουζίνες.
Αρχίζω να τις εξερευνώ λοιπόν μέχρι να βρω αυτό που θέλω , όταν ξαφνικά
συνειδητοποιώ την μεγάλη σκευωρία που θα σας αποκαλύψω σήμερα αποκλειστικά.
Ναι...ναι , πρόκειται για την σκευωρία της κλωνοποίησης της κουζίνας. Ολες οι κουζίνες είναι
ίδιες. Siemens , pitsos , bosch.

Η απορία μου είναι γιατί τις εκθέτουν όλες λοιπόν. Τους πιάνουν και πολύ χώρο.
Λέτε να μην έχουν καταλάβει την σκευωρία και να έχουν γίνει θύματα της απάτης;
Τι πιστεύετε επί του θέματος;

Ακου ανθρωπάκο - Βίλχελμ Ράιχ (ενημερωμένο)

Βίλχελμ Ράιχ ( Wilhelm Reich) 1897- 1957

Μία από τις πραγματικά χαρισματικές προσωπικότητες του προηγούμενου αιώνα ο Βιλχελμ Ράιχ έδωσε την δική του ερμηνεία για τον τρόπο που λειτουργεί η ανθρώπινη φύση και άνοιξε τον δρόμο για την ερμηνεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς που μοιάζει όπως υποστηρίζει με θεατρικό δρώμενο. Προσέφερε ένα τρόπο κατανόησης του ανθρώπου πρακτικό και απλό που μπορεί ο οποιοσδήποτε να αντιληφθεί. Χαρακτηριστικά είχε πεί ότι "Ο έρωτας , η εργασία και η γνώση είναι οι αστείρευτες πηγές της ζωής , αυτές που πρέπει να την κυβερνούν".

Από πολύ μικρή ηλικία είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες. Σπούδασε Ιατρική και υπήρξε μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρίας της Βιέννης που διηύθυνε ο Σιγκμουν Φρουντ. Αργότερα ανέπτυξε τις δικές του θεωρίες οι οποίες είχαν μια διαφορετική οπτική από εκείνη του Φρόυντ.

Το βιβλίο του "Άκου ανθρωπάκο" είναι ένα ανθρωπιστικό βιβλίο που απογυμνώνει πολλές από τις αθέατες πλευρές του τρόπου που συμπεριφερόμαστε.

Ορισμένα από τα βιβλία του Βίλχελμ Ράιχ

• Η δολοφονία του Χριστού
• Ο Αιθέρας, ο Θεός και ο διάβολος
• Τα παιδιά του μέλλοντος
• Η κοσμική υπέρθεση

Yalom - Στο ντιβάνι

Ο Yalom στην τελευταία επίσκεψη του στην Αθήνα είχε πει: «Όταν βλέπω ασθενείς στην ψυχοθεραπεία θέλω να εστιάζω στο εδώ και τώρα, σ' αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Ο ψυχοθεραπευτής δεν είναι αμέτοχος στη διαδικασία, ούτε λευκό χαρτί. Προσπαθώ να κάνω την ψυχοθεραπεία να φαίνεται ανθρώπινο εγχείρημα και όχι κάτι το τρομακτικό. Ποτέ δεν είχα πρόθεση να γράψω ένα βιβλίο "κάν' το μόνος σου". Μόνη πρόθεση ήταν να απομυθοποιήσω την εμπειρία της ψυχοθεραπείας»

Ο Yamol είναι ένας από τους μεγαλύτερους ψυχοθεραπευτές και ένας χαρισματικός συγγραφέας. Είναι γνωστός ο απολαυστικός και απλοϊκός τρόπος γραφής του Yalom που κάνει την ανάγνωση των βιβλίων του ένα ευχάριστο ταξίδι. Στο βιβλίο του το Ντιβάνι μας βάζει μέσα στις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των ψυχοθεραπευτών με τρόπο που ουσιαστικά απομυθοποιεί την διαδικασία της ψυχοθεραπείας θυμίζοντας μας την ανθρώπινη πλευρά των ψυχοθεραπευτών. Με την απομυθοποίηση αυτή αναδύεται η ανθρώπινη διάσταση της ψυχοθεραπευτικής σχέσης ανάμεσα στον ψυχοθεραπευτή και τον ψυχοθεραπευόμενο και η αλληλεπίδραση μεταξύ τους.

Επίσης ο Yalom θέτει υπ' όψιν του αναγνώστη την ερωτική διάσταση της ψυχοθεραπευτικής σχέσης , καθώς επίσης και την διαστρέβλωση ή και την απόκρυψη της αλήθειας που εισχωρεί μέσα στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία.

"Ο μηχανισμός του νου" DION FORTUNE (VIOLET FIRTH)

Εικόνα: Dion Fortune

Ένα εκλαϊκευμένο βιβλίο στο οποίο η Dion Fortune εξηγεί κατά την άποψη τον τρόπο λειτουργίας του μηχανισμού του νου. Όπως αναφέρει η ίδια στην Εισαγωγή απευθύνεται
σε "αυτούς που επιθυμούν να κατανοήσουν τις αρχές στις οποίες χτίζονται οι χαρακτήρες
μας και τα μέσα που διενεργούν τις διαδικασίες της σκέψης και όλα αυτά όχι από άποψη του
θεωρητικού, όσο σε σχέση με τα προβλήματα της καθημερινής ζωής."

Δύο μικρά κομματάκια από το βιβλίο.

Αν με μια απαλή ώθηση πιαστεί η άκρη κάποιου νήματος, μπορούμε να ανεβάσουμε στη
συνείδηση όλα τα συμπλέγματα με τα οποία συνδέεται. Έτσι δουλεύει η μνήμη. Ακόμη και
αν "ξεχαστεί" μια ιδέα, δηλαδή αν περάσει από τη συνείδηση στο ασυνείδητο είναι δυνατό
να επανέλθει χρησιμοποιώντας αυτή την τάση ομαδοποίησης των ιδεών.

Η πίστη πως ο άνθρωπος δραστηριοποιείται από την λογική είναι απελπιστικά λάθος.
Η πηγή της δράσης του είναι τα ένστικτα και η λογική χρησιμοποιείται για την εκπλήρωση των προτροπών τους.

Δεν υπάρχει "μια και μοναδική αλήθεια" από ένα προφήτη σε κάποιο βουνό, αλλά ένας σοβαρός σύνδεσμος ανδρών και γυναικών που προσθέτουν πέτρα στην πέτρα , στο ναό της ανθρώπινης γνώσης.

Η φυλακή και η λίμνη

Ας πούμε ότι η αγάπη είναι μια ήρεμη λίμνη που περιτριγυρίζεται από βουνά και καθαρό αέρα. Από έξω από αυτήν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και την χαζεύουν , λένε τα καλύτερα λόγια για αυτήν και σχολιάζουν πόσο όμορφα θα ήταν να βρίσκονται μέσα σε αυτήν.

Μετά αρχίζουν όμως να σκέφτονται πόσο κρύο θα νοιώσουν όταν βγουν από αυτήν , και κλαίνε που ενώ είναι τόσο όμορφη δεν μπορούν να μπουν μέσα γυμνοί και να απολαύσουν την αίσθηση. Οι περισσότεροι από αυτούς απογοητεύονται και τελικά αποφασίζουν ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Αποφασίζουν να νοιώσουν για άλλη μία φορά ότι είναι φυλακισμένοι και δεν μπορούν να δραπετεύσουν από την φυλακή τους. Ωστόσο είναι προφανές ότι καμία φυλακή δεν τους περιορίζει , μιας και κανένας φράχτης δεν κλείνει την είσοδο στην μεγάλη λίμνη.





Μα να! Για σταθείτε ένα αγόρι , να... και ένα κορίτσι κάνουν το βήμα! Αφήνουν τα κορμιά τους να πέσουν μέσα στα ατάραχα νερά της λίμνης. Περιφέρονται ανέμελα μέσα στο νερό κολυμπούν και παιχνιδίζουν.

Όσοι έμειναν απ' εξω κοιτούν με απορία και γουρλώνουν τα μάτια τους. Φοβούνται για αυτούς ότι μόλις βγουν έξω θα κρυώνουν , ψάχνουν να βρουν πετσέτες για να τους ζεστάνουν και άλλοι καλούν την αστυνομία και τα ασθενοφόρα να έρθουν για να ενισχύσουν την κατάσταση. Ορισμένοι θυμώνουν που δεν συμμορφώνονται οι "δραπέτες της λίμνης" (έτσι τους ονομάζουν) και οι περισσότεροι φεύγουν τσαντισμένοι.

Όμως μέσα στην λίμνη επικρατεί τέτοια ησυχία που καμία σχέση δεν έχει με την βοή που δημιουργείται στον έξω κόσμο. Το κορίτσι και το αγόρι τώρα ερωτοτροπούν με τα μάτια και αγγίζονται δημιουργωντας ζήλια και φθόνο στους φυλακισμένους για το μεγάλο "αμάρτημα" στο οποίο έχουν πέσει.

Ομως οι "δραπέτες της λίμνης" γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό που έγινε εκείνη την στιγμή και μοιάζει με αιωνιότητα είναι ικανό να τους κρατήσει ζεστούς και έξω από την λίμνη.

Όμως οι "φυλακισμένοι" δεν γνωρίζουν ότι το κλάμα τους και ο θυμός τους δεν αφορά τους "δραπέτες της λίμνης" αλλά τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Μια φυλακή με ανοιχτή μια πόρτα που οδηγεί στην απέραντη λίμνη.
Μια στιγμή που μπορεί να κάνει τον καθένα μας να δραπετεύσει στην μεγάλη λίμνη.
Κι αν θυμώσεις σκέψου ότι η πύλη είναι ανοιχτή και μπορείς να δραπετεύσεις...
Κι αν κλάψεις... τότε σκέψου για ποιον πρέπει να κλάψεις πραγματικά...
Κι αν βρεις την ιστορία πολύ μάυρη , άφησε τουλάχιστον την ελπίδα κάποια στιγμή να νοιώσεις καλά όταν την ξαναδιαβάσεις... πάντα υπάρχουν ευκαιρίες...
Κι αν πάλι πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις το βήμα , τότε κάντο πριν το σκεφτείς δεύτερη φορά...άφησε το.
Κι αν πάλι...
Κι αν πάλι...
και πάλι , και κάθε προσπάθεια... για την μεγάλη λίμνη!

Ο πρώην φαντάρος νυν ταξιδιώτης , και o Εβρος (3 & 4 Φεβρουαρίου 2007)

Ηταν μια πρόκληση για εμένα να ξαναεπισκευτώ τα μέρη που πέρασα την στρατιωτική μου θητεία.Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το ταξίδι συνέβαλε η Αλκιόνη που με τις φωτογραφίες τις και τα κείμενα της (Alkioni on Deviantart Alkioni on blogger ) μου έδωσε μια καλή ώθηση για να ξαναεπισκευτώ τον Ευρο. Αλκιόνη σε ευχαριστώ!

Πάντα πίστευα ότι η αρνητικοποίηση ενος τόπου επειδή υπηρέτησα εκεί , ήταν κατα βάση ένας φόβος. Φόβος ότι θα επέστρεφα εκεί κάποτε με την ίδια ιδιότητα. Ομως τελικά δεν έγινε έτσι , γιατί ξαναεπέστρεψα στο ίδιο μέρος με μια νέα ιδιότητα. Την ιδιότητα του ταξιώτη.

Στο ταξίδι αυτό είχα σκοπό να αναθεωρήσω τις απόψεις μου. Και τα κατάφερα σε ένα μεγάλο βαθμό και αισθάνομαι πολύ υπερήφανος γι αυτό. Οσο έμεινα στον Εβρο προσπάθησα να νοιώσω ότι είμαι κάτοικος αυτού του τόπου. Αρκετές στιγμές μου ήρθε στο μυαλό ότι τελείωνε η άδεια μου και θα επέστρεφα στο στρατόπεδο. Ορισμένες στιγμές ένοιωσα ότι δεν οδηγούσα το αυτοκίνητο μου , αλλά ένα stayer , νόμισα πως είχα βγεί την βραδινή μου έξοδο και κοιτούσα το ρολόι για να επιστρέψω εγκαίρως στο στρατόπεδο. Ομως αυτές οι σκέψεις διαλύονταν και αναδυόταν η εικόνα μου ως ταξιδιώτη. Και έτσι είδα μέρη που ήμουν κάποτε τόσο κοντά τους αλλά δεν τα είχα επισκευτεί. Οπως το δάσος της Δαδιάς , το Διδυμότειχο , την Ορεστιάδα και περάσαμε και τα σύνορα με την Τουρκία , για να βρεθούμε στην όμορφη Αδριανούπολη.

Πέρασα από τις Φέρρες και ξαναείδα τα μέρη που επισκεφτόμουν σχεδόν σε καθημερη βάση. Δηλαδή όχι ακριβώς τα ίδια μέρη , γιατί το Καλντερίμι που τρώγαμε τότε , σήμερα έχει κλείσει. Το ένα καφε έχει γίνει κομμωτήριο και το άλλο καφε είχε γίνει μπαράκι. Αυτό το μπαράκι ξαναεπισκέφτηκα και θυμήθηκα πως ήταν κάποτε.

Στο λεωφορείο των ....αντα

Αυτό το λεωφορείο είτε το περιμένεις , είτε όχι κάποια στιγμή σε βρίσκει στην ζωή σου από μόνο του.

Νόμιζα πως θα μαι η εξαίρεση ρε γαμώτο , αλλά τελικά η ζωή δεν κάνει τέτοιες συμφωνίες. Βρε της το φερα από εδώ το έφερα από εκεί , αλλά αυτή ήταν ανένδοτη. Τελικά την ζωή δεν μπορείς να την νικήσεις.... ετσι είπα κι ανέβηκα στο άρμα της για να δω την συνέχεια.

Δέχομαι τα χρόνια πολλά για τα τριακοστά μου γενέθλια!!! Κερνάω και γλυκό....

Το φεγγάρι κι ή ψυχή της γυναίκας

Moonlight Soul by *sounds-and-colors on deviantART

Μόνο το φεγγάρι μπορεί να είναι
τόσο μακρυά από εμάς και παράλληλα
τόσο κοντά στις καρδιές μας

Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι
προσεύχονται σ' εκείνο...
και κάθε φορά π 'ακούει μια προσευχή
την σιγοτραγουδάει μέσα στην νύχτα

Ακούνε κι οι νύμφες τις προσευχές του
και φτερουγίζουν κάθε που βραδιάζει
περιμένοντας οι προσευχές κι οι επιθυμίες τους
να γίνουν πραγματικότητα.

Πιάνουν το τραγούδι του και μεταμορφώνονται
σε μικρά φεγγάρια...

Κι αυτό το παραμύθι χιλιάδες χρόνια κρατάει
όσο κι άνθρωπος...


"Τα παραμύθια είναι οι ζωές των ανθρώπων"
Johny

Ευχαριστίες:

Ευχαριστώ τα παρακάτω μέλη του DeviantArt
που μου έδωσαν την δυνατότητα να δημιουργήσω
αυτό το μικρο προσωπικό κομματάκι τέχνης


SunIsRising-Stock
Εικόνα

Aixchel
Εικόνα

Mourningstocks
εικόνα

Το εγχειρίδιο της αγάπης....

Α) Η αγάπη......

Εγχειρίδιο αγάπης;

Που να πάρει.... Αλήθεια πείτε μου , πώς μπόρεσα να βάλω τέτοιο τίτλο;

Ξανακοιτάζω τις λέξεις που σχημάτισα κι ακούω την βροχή που πέφτει έξω ορμητικά.

Έχω χαμηλώσει την μουσική και αφήνω αβίαστα να κυλήσουν οι λέξεις από το μυαλό στα χέρια μου.

Παίρνω μια βαθιά δόση αέρα , γιατί ξέρω ότι κάθε που γράφω για την αγάπη, ουσιαστικά περιγράφω ένα κάτι που είναι απερίγραπτο.

Κι ο Καζαντζάκης τόσο όμορφα κι ατόφια το είπε:

“Κάθε λέξη είναι σκληρότατο τσόφλι που κλείνει μέσα του μεγάλη δύναμη , για να βρείς τι θέλει να πει πρέπει να την αφήσεις να σκάζει σαν οβίδα μέσα σου και να λευτερώνει έτσι την ψυχή που φυλακίζει.” , μια τέτοια οβίδα θαρρώ κι εγώ πως είναι η αγάπη.

Αλλά από που να την πιάσεις αυτή την λέξη , από τον τρόπο που εκφράζεται , από τον τρόπο που κινείτε και δονεί τα πάντα. Από που να αρχίσει κάποιος τις λέξεις για το άπειρο και που να τελειώσει....

Ας πούμε οτι η αγάπη είναι μια τέχνη.... γιατί από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε. Κι όσο κι αν έψαχνα στον κόσμο λέξη δεν βρήκα καλύτερη να την περιγράψω... εκτός από την τέχνη.

Γιατί η τέχνη περιέχει όλα αυτά τα χρώματα και τις κοψιές και τις ανάλαφρες διακυμάνσεις , και τις βίαιες εκρήξεις , και τις συνοθυλεύσεις και την απογείωση όσο και την γείωση και τις κινήσεις τις αισθησιακές και τις καθάριες αναπνοές που ο καλλιτέχνης αφήνει να χυθούν απάνω στο μέσο της έκφρασης του. Έτσι για μένα είναι η αγάπη. Η αγάπη του τιμήματος και των μεγάλων αξιών , η αγάπη της ζεστής καρδιάς που στο ολοκληρωτικό της άνοιγμα αγγίζει περισσότερες από 300 λεπτές αποχρώσεις συναισθημάτων. Ετσι είναι η αγάπη για μένα , μια τέχνη , κι ως καλλιτέχνης την πελεκάω και την σμιλεύω κι εκείνη μου εμφανίζει να πρόσωπα της.

Ξέρετε , αναρωτιέμαι καμιά φορά αν η αγάπη έφερε την ζωή , ή αν η ζωή έφερε την αγάπη.

Ας κατεβάσω όμως μια ακόμα γλυκιά γουλιά.... κι ας γύρω τον νού ν ' αγγίξει την καρδιά.

Για να δω τι θα του πει;

Άραγε καλά ή κακά μαντάτα θα του εκμυστηρευτεί....

Ας γύρω τον νου στην καρδιά κι ας ακούσω ότι κι αν εκείνη θαρρεί πως είναι το σωστό....

Κι έτσι έκανα..... έκλεισα τα μάτια κι έτεινα να την αγγίξω... και εκείνη σκίρτησε και κοκκίνισε και με ζέστανε και μου έβγαλε τον αναστεναγμό της. Και με εξέπληξε γιατί μου έβγαλε μια καθάρια θλίψη μα και μια μακάρια χαρά , και μου είπε τα λόγια:

“Εδώ που ήρθες κι η κόλαση κι ο παράδεισος κατοικούν” και τρόμαξα με τούτα τα λόγια μα δεν το έσκασα , περίμενα υπομονετικά.... Ναι περίμενα υπομονετικά να νιώσω... και πέρασε χρόνος αρκετός.

Κι όταν το διαμαντάκι της μου δώσε την ευχαρίστησα και ανέβηκα από τον βυθό της με το διαμάντι στα χέρια και την ματιά στο φεγγάρι. Κι ήταν σαν ο συμβατικός χρόνος να έγινε τεράστιος ή απειροελάχιστος και εγώ αφέθηκα στο ωκεανό να με ανεβάσει στην επιφάνεια. Αφηνόμουν και χιλιάδες μουσικές με περιστοίχιζαν με τρόπο καθολικό , κι εγώ άφηνα τον εαυτό μου να υποταχθεί στην ροή της.

Β)...και το εγχειρίδιο της

Η αγάπη είναι μια φυσιολογική αυθόρμητη ενέργεια που πηγάζει από την καρδιά. Όταν η αγάπη γίνεται υποχρέωση τότε κάτι δεν κάνουμε σωστά. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε κάνει αυτό το λάθος να αποδεχτούμε τον ρόλο αυτού που παίρνει ή δέχεται αγάπη μέσα από την συνήθεια , δηλαδή μια προγραμματισμένη διαδικασία που σκοτώνει την αυθόρμητη φύση της αγάπης.

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε απαιτήσει την αγάπη του άλλου. Ίσως γιατί καμιά φορά αισθανόμαστε εμείς οι ίδιοι αδύνατοι να δώσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό αυτό που έχει ανάγκη , και τότε γινόμαστε απαιτητικοί όπως όταν είμασταν παιδιά.

Επιθυμούμε να αγαπηθούμε και ξεχνάμε εμείς οι ίδιοι να δώσουμε αγάπη στους εαυτούς μας. Αυτή μας η ενέργεια έχει αντίκτυπο στο τρόπο που λειτουργούμε και επικοινωνούμε με τους άλλους ανθρώπους στην ζωή μας. Πολλές φορές γινόμαστε σκληροί απέναντι στον εαυτό μας και περιμένουμε από τους άλλους την τρυφερότητα ώς ένδειξη φροντίδας. Όμως στην ουσία εμείς βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό και δεν μπορούμε να τον φροντίσουμε. Άλλες φορές πάλι γινόμαστε σκληροί απέναντι στους άλλους και τους φερόμαστε με την σκληρότητα που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας , σαν να χρησιμοποιούμε τον άλλον σαν μια εικόνα του ίδιου μας του εαυτού.

Επιθυμούμε αυτό που μας λείπει και στρεφόμαστε εναντίον σε οποιονδήποτε δεν μας το ικανοποιεί. Στην συνέχεια αισθανόμαστε ένοχοι για τις πράξεις μας και κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Ετσι μαθαίνουμε να εγκλωβιζόμαστε σιγά σιγά , και αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την απόγνωση που μας οδηγεί μια τέτοια συμπεριφορά.

Όμως αυτή η συνειδητοποίηση όσο οδυνηρή κι αν είναι , μπορεί να δράσει θεραπευτικά για τον τρόπο που συνδεόμαστε με τον κόσμο. Η θλίψη και ο θυμός είναι δύο συναισθήματα δυσβάσταχτα , αλλά παράλληλα επιθυμητά αν θέλουμε να περάσουμε στην απέναντι όχθη και να ξαναδούμε τον κόσμο με καινούργια μάτια

Αδυνατούμε πολλές φορές να αντιληφθούμε την πραγματικότητα και προτιμάμε να υπεκφεύγουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό θεωρώντας όλους τους άλλους υπεύθυνους για την δικιά μας συμπεριφορά. Άλλες φορές ξεχνάμε και παραμελούμε τον εαυτό μας τιμωρώντας τον για τις πράξεις του και του στερούμε την αγάπη. Και για εκδίκηση απέναντι στον εαυτό μας δίνουμε την αγάπη μας στους άλλους για να του υπενθυμίσουμε πόσο άσχημες είναι οι πράξεις του.

Κάθε φορά που στερούμε από τον εαυτό μας εκδικητικά αυτό που έχει ανάγκη είναι σαν να του υπενθυμίζουμε τις παιδικές του τιμωρίες που του επιβλήθηκαν κάποτε. Ξαναβιώνουμε τις άσχημες καταστάσεις της παιδικής μας ηλικίας που έχουμε απωθήσει τόσο έντεχνα , αλλα αυτές εμφανίζονται και ποτίζουν την ζωή μας με άλλες μορφές.

Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε παράταση στην οριστική λύση του προβλήματος μας. Αναβάλλουμε να πάρουμε την ευθύνη των πράξεων μας και ξαναπέφτουμε συνεχώς στα ίδια λάθη. Δημιουργούμε ένα κύκλο και μαθαίνουμε να περιστρεφόμαστε μέσα σε αυτόν με φόβο μήπως αν ξεφύγουμε από τα όρια αυτού του κύκλου ότι μπορεί κάτι κακό να μας συμβεί ενώ στην ουσία βρισκόμαστε μέσα στο κακό που εμείς οι ίδιοι έχουμε οικειοποιηθεί. Λειτουργούμε σαν γεννήτριες κακού. Η γεννήτρια είμαστε πλέον εμείς οι ίδιοι και οι αποδέκτες του κακού είμαστε πάλι εμείς οι ίδιοι.

Κι όσο περνάνε τα χρόνια αυτό το βάρος αυξάνεται περισσότερο με αποτέλεσμα να βαραίνουμε εμείς και οι πράξεις μας. Να γινόμαστε παράφορα μελαγχολικοί και να κλείνουμε τις πόρτες για τον πηγαίο αυθορμητισμό μας.

Παίζοντας αυτό το παιχνίδι κλεινόμαστε όλο και περισσότερα μέσα μας και κάποια στιγμή αδυνατούμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα , γιατί οι σκέψεις μας λειτουργούν σαν αντικατοπτρισμοί της ίδιας μας της φοβίας.

Με αυτόν τον τρόπο οι επιθυμίες μας θεριεύουν μέσα μας , γιατί μένουν για πολύ καιρό ανεκπλήρωτες. Αρχίζουμε να έχουμε παράλογες απαιτήσεις από τους άλλους , αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αποζητάμε πολλές φορές κάτι το απόκοσμο που μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα μας. Ενώ η λύση μπορεί να βρίσκεται σε κινήσεις αγάπης στοργής και κατανόησης που μπορούμε να δείξουμε στον εαυτό μας κάνοντας απλά πράγματα , όπως το να πάμε ένα περίπατο , να απολαύσουμε ένα γλυκό.

Ζητάμε υπερβολικά πράγματα πλέον για να αντικαταστήσουμε απλές και ανθρώπινες ανάγκες. Προτιμάμε το υπερθέαμα μιας συναυλίας από την όμορφη παρέα μιας συντροφιάς στην ακρογυαλιά. Συνωστιζόμαστε σε μέρη με πολλούς ανθρώπους για να μην νιώθουμε μόνοι μας. Νομίζουμε ότι η ποσότητα μπορεί να καλύψει την ποιότητα που έχουμε τόση ανάγκη. Θεωρούμε την πολυτέλεια ως ύψιστο αγαθό και θαμπωνόμαστε από τα φώτα της αντικαθιστώντας τις φυσικές μας ανάγκες που μένουν ανεκπλήρωτες. Και όταν πια την αποκτήσουμε , αντιλαμβανόμαστε κατάπληκτοι ότι παραμένουμε δυστυχείς και έτσι επανερχόμαστε πάλι στο ίδιο ερώτημα. Τι είναι αυτό που θα με κάνει ευτυχισμένο αναρωτιόμαστε; Τι είναι αυτό που μου λείπει στην πραγματικότητα.

Κάνουμε τεράστιους κύκλους στην ζωή μας μέχρι να βρούμε αυτό που στην ουσία αναζητούσαμε από πάντα , αλλά στην πορεία χάσαμε τον αρχικό σκοπό και χαθήκαμε. Πολλές φορές αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι χαθήκαμε και προτιμάμε να ζούμε στο ψέμα. Προτιμάμε το ψέμα γιατί φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να πάμε μπροστά. Και ο φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση , γιατί πάντα αυτό που βρίσκεται μπροστά μας είναι αρκετά σκοτεινό για να γκρεμίσει την ασφάλεια που νοιώθουμε μέσα στην κατά τα άλλα ψεύτικη ζωή μας.

Άλλες φορές πληγωνόμαστε τόσο πολύ από την συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων που δεν κατάφεραν να δώσουν λύση στα προβλήματα μας και αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεων μας κάτω από την πίεση του θυμού που νοιώθουμε για τους άλλους , αλλά στην ουσία αυτός ο θυμός είναι απέναντι στον εαυτό μας. Αν δεν το αντιληφθούμε αυτό εγκαίρως , ότι δηλαδή ο θυμός που νοιώθουμε για τους άλλους είναι στην ουσία ο θυμός που νοιώθουμε για τον ίδιο μας τον εαυτό , τότε χάνουμε την εμπιστοσύνη μας στους ανθρώπους και συνεχίζουμε τον δρόμο που βαδίζουμε εντελώς μόνοι. Απογοητευμένοι από την ανθρώπινη συμπεριφορά και τις αξίες που θεωρούμε πλέον σαθρές και ανώφελες. Αδυνατούμε να ζητήσουμε βοήθεια γιατί θεωορύμε εκ των προτέρων ότι το αποτέλεσμα θα είναι ανώφελο και παρακινδυνευμένο.

Και έτσι σιγά σιγά μεταμορφωνόμαστε στον “Χουλκ” , τον άνθρωπο που μπορεί να τα καταφέρει όλα μόνος του , αψιφώντας τις κακουχίες παραμελούμε τον εαυτό μας για άλλη μία φορά και κοιτάζουμε πλέον μόνο τον στόχο μας , βάζοντας παρωπίδες σε όλα α υπόλοιπα. Και ο στόχος μπορεί να είναι η απόκτηση δύναμης ή πλούτου. Επιθυμούμε να αποκτήσουμε τόση δύναμη όση μας χρειάζεται για να αντεπεξέλθουμε στις ανάγκες μας. Αποφασίζουμε πλέον ότι κανείς δεν είχε και δεν πρόκειται να έχει την διάθεση να μας βοηθήσει και στρεφόμαστε κόντρα σε όλους προσπαθώντας να τα κάνουμε όλα σαν υπεράνθρωποι.

Αρχικά όλα φαίνονται ότι πηγαίνουν καλά. Αυτή η έκρηξη δύναμης μας γεμίζει με ζωντάνια και πιστεύουμε ότι πλέον βρήκαμε την λύση στο πρόβλημα μας. Αποζητούμε την δύναμη για να μπορούμε να ισορροπήσουμε. Αποζητούμε να χρησιμοποιήσουμε την δύναμη που είχαμε μέσα μας και ποτέ δεν χρησιμοποιούσαμε. Και μόλις βρούμε την πηγή της δύναμης μας πέφτουμε με τα μούτρα πάνω της γιατί τόσα χρόνια ήμασταν πεινασμένοι από την έλλειψη της.

Αρχικά πιστεύουμε ότι αυτή η πηγή είναι ανεξάντλητη. Έχουμε την αίσθηση ότι βρήκαμε το σεντούκι με τον θησαυρό ή καλύτερα το μικρό μας τζίνι που μπορεί να εκπληρώσει τα πάντα. Σύντομα όμως ανακαλύπτουμε ότι αυτή η πηγή δύναμης αρχίζει να εξαντλήτε. Νοιώθουμε εξαντλημένοι γιατί αψηφήσαμε τα ανθρώπινα μας όρια , αλλά είμαστε πλέον εθισμένοι στην δύναμη και στα οφέλη που νομίζουμε ότι μπορούμε να έχουμε από αυτήν.

Η εγρήγορση του σώματος και της ψυχής μας , δημιουργεί την αίσθηση ότι βρισκόμαστε κοντά στην ευτυχία ή ότι κολυμπάμε μέσα σε αυτήν. Αυτό λειτουργεί σαν ναρκωτικό , είμαστε πλέον εθισμένοι και αποζητάμε την δόση μας. Όταν λοιπόν κάποιος διακόπτει την μακάρια κατάσταση στην οποία νομίζουμε ότι βρισκόμαστε , γινόμαστε ανήμερα θηρία και είμαστε έτοιμοι να τον κατασπαράξουμε.

Ανακαλύπτοντας όμως ότι η δύναμη μας δεν είναι αστείρευτη , αρχίζουμε να ψάχνουμε καινούργιους τρόπους για να βρούμε νέες πηγές δύναμης. Έτσι στρεφόμαστε στους άλλους και προσπαθούμε να απομυζήσουμε οφέλη με διάφορους τρόπους. Είτε με απατεωνιές ή με ψευτιές κάνουμε τα πάντα για να αποκτήσουμε αυτό που έχουμε ανάγκη.

Σιγά σιγά γινόμαστε αλαζονικοί , θέλουμε να κυριαρχήσουμε και να κατακτήσουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι μέσα στην αυταπάτη που έχουμε δημιουργήσει. Και όλα αυτά γιατί πήραμε την απόφαση ότι θα αποκοπούμε από τον υπόλοιπο κόσμο και ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα μόνοι μας. Ζούμε στην ουσία ξανά και ξανά της εμπειρίες του παρελθόντος.

Μέχρι να παραδεχτούμε ότι στις ανθρώπινες σχέσεις οι άνθρωποι πληγώνονται αλλά συνεχίζουν να ζούν. Μέχρι να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους και να θέλουμε να ξανασμίξουμε μαζί τους αποδεχόμενοι τα σφάλματα και τις αδυναμίες που όλοι έχουμε.

Μέχρι να μάθουμε να αγαπάμε....

Κι αναρωτιέμαι αναστενάζοντας αν αυτή η ιστορία έχει τέλος.....

Μουσικό θέμα: Love in Paris collection

Αστρολογική απορία....

Ψάχνοντας σήμερα τα κιτάπια μου , ξέθαψα μια παλιά απορία. Ακούστε ή μάλλον διαβάστε κι εσείς και πείτε μου αν γνωρίζετε κάτι επί του θέματος.Από όσο γνωρίζω , για την αστρολογία παίζει βασικό ρόλο για την δημιουργία του χαρακτήρα ενός ανθρώπου η ημερομηνία γέννησης σε σχέση με την θέση που βρίσκονται οι πλανήτες. Η απορία μου είναι , αν παίζει ρόλο η θέση των πλανητών κατά την σύλληψη του εμβρύου....

Θέλωντας να πω ένα ευχαριστώ...

Στο προηγούμενο μου blog ξεκίνησα να γράφω τον Μάιο του 2005 μέχρι τον Μάρτιο του 2006. Εκεί έκανα μια στάση , πήρα μια ανάσα και απέσυρα όλα τα post. Ήταν μια πολύτιμη διαδικασία για μένα. Απέσυρα τα κείμενα μου θέλοντας να ανακεφαλαιώσω και να κατεργαστώ τις σκέψεις μου. Συνηθίζω να το κάνω αυτό στην ζωή μου , να ξεδιαλύνω και να προχωράω παραπέρα. Και τα ιστοημερολόγια είναι ένας καλός τόπος για τέτοιου είδους αναμοχλεύσεις. Βλέπετε δεν είναι όπως ένα βιβλίο , που άμα γραφτεί δεν μπορεί να αποσυρθεί. Ισως στο μέλλον ορισμένα από αυτά τα κείμενα να τα ξαναβρείτε κάποια αυτούσια , άλλα κάπως αναβαθμισμένα ελπίζω....

Θα θελα να πω ότι το blog είναι ένα πολύ καλό εργαλείο για εμένα. Αν και ζω από την τεχνολογία , δεν την αφήνω να με κατέχει. Αφιέρωσα αρκετά χρόνια από την ζωή μου για να την κατανοήσω , βοήθησε αρκετά τον τρόπο σκέψης μου , δεν θέλω να είμαι αχάριστος μαζί της, προσφέρει πολλά εργαλεία. Η ουσία που κατέληξα είναι αυτή , η τεχνολογία είναι απλά ένα εργαλείο.Oμως , το κυριότερο για εμένα που προσφέρουν τα ιστοημερολόγια είναι το πεδίο που προσφέρουν για μοίρασμα ιδεών και συναισθημάτων. Μετά από ένα χρόνο αναμοχλεύοντας τα κιτάπια μου , περισυνέλεξα αρκετά από τα σχόλια σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί πολλές φορές τα λόγια σας μου έδωσαν κουράγιο , πολύ περισσότερο από όσο μπορείτε να φανταστείτε και αρκετά από αυτά στάθηκαν καλές συμβουλές ή σκέψεις προς ανάλυση.

Επίσης ίσως παρατηρήσατε ότι πλέον δεν υπάρχουν παραπομπές σε άλλα ιστολόγια , όπως παλαιότερα. Θέλω να γνωρίζετε πως δεν πρόκειται για κάποιο είδος απόρριψης. Πήρα αυτή την απόφαση γιατί θεωρώ ότι αυτοί που διαβάζω , αυτοί που γράφω σχόλια στα κείμενα τους , αυτοί που έχω σε εκτίμηση το γνωρίζουν ήδη. Θέλω να πω ότι προτιμώ αυτή την εκδοχή από μια λίστα....

Αυτό το Post επιθυμώ να σας το αφιερώσω...!
, παρουσιάζοντας ορισμένα από τα σχόλια σας που με συγκίνησαν ιδιαίτερα ή μου κέντρισαν το ενδιαφέρον. Η περισσυλογή έγινε με βάση την ημερομηνία και δεν έχει να κάνει με κάποια ιδιαίτερη ταξινόμηση ως προς την ποιότητα ή οτι δήποτε άλλο. Για εμένα ήταν όλα σημαντικά.

scorpina said... Δε νομίζω οτι τίθεται θέμα ορίου...Υπάρχει όριο στη βλακεία π.χ.? Ή στα ποταπά αισθήματα?Θα βρείς πως το πηγάδι δεν έχει πάτο όταν μιλάμε για το κακό σε τούτο τον κόσμο...Καλύτερα στρέψε το βλέμμα αλλού και προσπάθησε να βρείς από που πηγάζει ότι καλό κρύβεις εσυ μέσα σου...Ακόμα και αν δεν το βρείς, στην πορεία θα έχεις κάνει επιλογές που θα κάνουν και άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους....Η αγάπη δεν υπάρχει έξω από εμας...

scorpina said... Ο Βυθούλκας σας καλέ μου κύριε σας έχει τρομάξει ποτέ?Έχετε για παράδειγμα αισθανθεί ποτέ την ανάγκη να τον κρατήσετε μόνο για την πάρτη σας και να μην αφήσετε κανένα ίχνος του να βγεί προς τα έξω, γιατί αν αυτό συνέβαινε μπορεί και να άλλαζε η συμπεριφορά των άλλων γύρω σας?Γι' αυτό λοιπόν, αποφασίσατε οτι είναι καλύτερα μερικά πράγματα να τα γνωρίζουν μόνο οι πολύ οικείοι σας, γιατί αν τα έβλεπαν και οι άλλοι, Αλί! κινδυνεύατε να μείνετε σχεδόν μόνος σας...Και σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε τρείς και λίγο, κομμάτια του εαυτού σας, του καλά φυλλαγμένου, ξετρυπώνανε και βγαίνανε για βόλτα σε κοινή θεά...Πανικόβλητος λοιπόν, ξαναμαζέυατε τα κομμάτια, ελπίζοντας οτι δεν έχει γίνει ζημιά, οτι κανείς δεν πρόσεξε τι έγινε, οτι όλα θα επανέλθουν εκεί που ήταν και πριν: στον μικρό, αδιάφορο, αλλά ασφαλή εαυτό σας....το νιώσατε ποτέ?

scorpina said... Η ελπίδα πεθαίνει λοιπόν πάντα τελευταία?Χαρούμενο μήνυμα,αν και, οφείλω να ομολογήσω οτι τα αποθέματά της καμιά φορά τελειώνουν και μ αφήνουν ρέστη...Όσο για το θέμα του Θεού, τελικά μήπως είναι όλα ζήτημα πιστης και όχι συμβόλου? Δηλαδή είμαι άθρησκη, αλλά όχι άθεη...Το σέβας στο ανώτερο όν (αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι) μπορεί κανείς να το αισθανθεί παρακολουθόντας τη φύση και μόνο...Για τους Ολυμπιακούς, ας μη σχολιάσω καλύτερα...Σωβινιστικά σκεπτόμενη, θα πω οτι οι ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας ήταν υπέροχοι...ακόμα και τα γραφικά μας, το στεφάνι το δάφνινο κτλ., ήταν τόσο αρμονικά δεμένα με την ιδέα του ολυμπισμού, που πέρυσι αισθάνθηκα πολύ υπερήγανη ως ελληνίδα...κατ' άλλα, κατά διαόλου έχει πάει η ιδέα...και τώρα με συγχωρείτε, αλλά το κεφάλι μου βουίζει...

scorpina said... Το καταπληκτικό είναι, οτι πολλοί λίγοι άνθρωποι παραδέχονται την ανάγκη τους για αγάπη και ένα τρυφερό χάδι...Έχεις αντιληφθεί, οτι οι περισσότεροι το θεωρούν δείγμα αδυναμίας?Σκέψου το λίγο: για να αγαπάς, θέλεις βαθιά μέσα σου να αγαπηθείς κιόλας...Οι περισσότεροι έχουμε βιώσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας την απόρριψη. Άρα έχουμε φόβο...Και από φόβο για τα χειρότερα, προτιμούμε να μένουμε ''ακέραιοι'' και να κουκουλωνόμαστε κάτω από στρώσεις σκληρότητας εκφρασμένης ως αδιαφορία για οτιδήποτε συναισθηματικό...

scorpina said... Καλημέρα!!!Ο κόσμος είναι περίεργος, περίπλοκος, όμορφος, γλυκός, πικρός και άσχημος....Τίποτα απ' όλα αυτά και όλα αυτά μαζί!!!!Bitter-sweet symphony.....Αυτό είναι το καλό και το κακό του.....έτσι είμαστε και μεις: Θεριά και δαίμονες-άγγελοι και βάλσαμο.....Αγάπα λοιπόν....Αγάπα γιατί γεμίσαμε θεριά...

Μικρουλι said... ...kai alles pou den ksereis ti akrivws noiwtheis, alla s'aresei pou eisai zwdanos kai synexizeis na prospatheis... na noiwtheis...Oxi aparaithta na katalaveis.Aplws na aisthanesai meros tou apisteutou synolou pou onomazeis zwh...

jojo said... johny, η νύχτα πλέον έχει περάσει και έχει ξημερώσει μια καινούρια μέρα. εύχομαι ναναι η μέρα που θα γίνουν οι επιθυμίες σου πραγματικότητα και η μέρα που θα βρεις αυτό που ζητάς. γιατί τουλάχιστον όταν ξέρεις τι ζητάς, έχεις και περισσότερες πιθανότητες να το βρεις. είσαι λοιπόν ένα βήμα πιο μπροστά απο αυτούς που απλά ψάχνουν χωρίς να ξέρουν καν τι θέλουν.και ακόμα κιαν δεν είναι σήμερα η μέρα αυτή, σίγουρα σήμερα είναι μια μέρα πιο κοντά σε κείνη που θαναι...

Marina said... Κατέκτησε η γυναίκα το σύμπανΚατέκτησε και ο άνδρας το σύμπαναλλά δεν συναντήθηκανο καθένας μόνος του έψαχνε για τον άλλονκάπου αλλού..ολα καλά αυτά, αλλά για μένα τι να το κάνω το σύμπαν όταν δεν είναι μαζί ο αγαπημένος μου? Λίγο θα μου φανεί..

jojo said... διάβασα το ποστ σου με πολύ ενδιαφέρον johny... και χαίρομαι που είσαι απο τους ανθρώπους που τα βλέπουν τα πράγματα με μια δόση αισιοδοξίας.δεν ξέρω αν είμαι υπέρ ή κατά του γάμου, απόλυτη αποφεύγω ναμαι, γιατί κάθε περίπτωση έχει διαφορετικές παραμέτρους...εχει φορτιστεί πολύ αυτός ο θεσμός με άγχος (πριν) και με μια λανθάνουσα αίσθηση ασφάλειας (μετα)-το γνωστό "έδεσα τον γάιδαρό μου"- που , οδηγεί το ζευγάρι σε μια νωθρότητα που σκοτώνει σιγά σιγά τη σχέση τους...βέβαια, μπορεί η ρουτίνα να το κάνει αυτό και χωρίς να υπάρχει γάμος. όπως και ναχει, εγώ έχω καταλήξει σήμερα να πιστεύω οτι σκοπός του γάμου είναι η δημιουργία οικογένειας, γιατί πέρα απο αυτό, ένα ζευγάρι πρέπει να το δένει πρώτα απ'όλα η αγάπη, η συντροφικότητα , και το αμοιβαίο ενδιαφέρον για τις επιθυμίες και τις ανάγκες του άλλου, και όχι μια υπογραφή σε ένα χαρτί και ένα δαχτυλίδι στο χέρι...

Darthiir the Abban said... Η αγάπη είναι μία. Είναι η ανιδιοτελής ανύψωση το συντρόφου πάνω από τον εαυτό μας.Η συμπεριφορά και ο τρόπος έκφρασης αλλάζει. Επίσης το πρόβλημα είναι ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό των ζευγαριών δεν πληρείται ο ορισμός της αγάπης. Γιατί απλά ο γάμος γίνεται από συμφέρον. Γιατί απλά δεν υπάρχει τρόπος/χρόνος και δεν υπάρχει και σωστή επικοινωνία μεταξύ όλων των ανθρώπων ώστε να μπορέσεις να αναγνωρίσεις αυτόν που αγαπάς.Κάποιος μίλησε για πόλεμους κρατών. Στην κοινωνία μας βρισκόμαστε σε συνεχή πόλεμο μεταξύ των ανθρώπων. Δεν μιλάμε. Ψάχνουμε απεγνωσμένα από πού θα στηριχθούμε ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στην ζωή και να μην μας λείψουν τα χρήματα. Συμφωνώ, χωρίς χρήματα, χωρίς τα "προς το ζήν" μάλλον, τότε όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν μικρά. Όμως τα "προς το ζήν" εξασφαλίζονται και τότε κυνήγάμε τα προς το "ευ ζην" αλλά δεν υπάρχει ευ ζην χωρίς να υπάρχει αγάπη. Υπάρχει μόνο το "περνάμε καλά". Όμως μόνοι, απρόσωπα, χωρίς πραγματική ανταλλαγή συναισθημάτων, χωρίς κάποιον να μας νοιάζεται πραγματικά.Και οι όροι "θέση της γυναίκας" και "θέση του άντρα" δεν υφίστανται όταν υπάρχει αγάπη. Είναι όροι που δημιουργήθηκαν για συμβατικές καταστάσεις όπου δεν υπάρχει η αγάπη αλλά πρέπει να επιζήσει η κοινωνία, το ζευγάρι. Όταν υπάρχει αγάπη, ο καθένας ξέρει ποιά είναι η θέση του άλλου. Εκεί που τον έβαλε. Πάνω από τον εαυτό του. Δεν χρειάζονται κλισέ και νόμοι για να μπορέσεις να προχωρήσεις.Ας αφήσουμε λοιπόν τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και ας ψάξουμε να βρούμε την αγάπη αν θέλουμε πραγματικά να κάνουμε κάτι. Αρκετά το φιλοσοφίσαμε και καταλάβαμε τί μας χρειάζεται. Αν μείνουμε στην θεωρία και δεν περάσουμε στην εφαρμογή, δεν θα καταφέρουμε παρά να οεθάνουμε με την απορία ακόμα στο μυαλό μας: Τί είναι αγάπη;

Darthiir the Abban said... Η αγάπη είναι μία. Είναι η ανιδιοτελής ανύψωση το συντρόφου πάνω από τον εαυτό μας.Η συμπεριφορά και ο τρόπος έκφρασης αλλάζει. Επίσης το πρόβλημα είναι ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό των ζευγαριών δεν πληρείται ο ορισμός της αγάπης. Γιατί απλά ο γάμος γίνεται από συμφέρον. Γιατί απλά δεν υπάρχει τρόπος/χρόνος και δεν υπάρχει και σωστή επικοινωνία μεταξύ όλων των ανθρώπων ώστε να μπορέσεις να αναγνωρίσεις αυτόν που αγαπάς.Κάποιος μίλησε για πόλεμους κρατών. Στην κοινωνία μας βρισκόμαστε σε συνεχή πόλεμο μεταξύ των ανθρώπων. Δεν μιλάμε. Ψάχνουμε απεγνωσμένα από πού θα στηριχθούμε ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στην ζωή και να μην μας λείψουν τα χρήματα. Συμφωνώ, χωρίς χρήματα, χωρίς τα "προς το ζήν" μάλλον, τότε όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν μικρά. Όμως τα "προς το ζήν" εξασφαλίζονται και τότε κυνήγάμε τα προς το "ευ ζην" αλλά δεν υπάρχει ευ ζην χωρίς να υπάρχει αγάπη. Υπάρχει μόνο το "περνάμε καλά". Όμως μόνοι, απρόσωπα, χωρίς πραγματική ανταλλαγή συναισθημάτων, χωρίς κάποιον να μας νοιάζεται πραγματικά.Και οι όροι "θέση της γυναίκας" και "θέση του άντρα" δεν υφίστανται όταν υπάρχει αγάπη. Είναι όροι που δημιουργήθηκαν για συμβατικές καταστάσεις όπου δεν υπάρχει η αγάπη αλλά πρέπει να επιζήσει η κοινωνία, το ζευγάρι. Όταν υπάρχει αγάπη, ο καθένας ξέρει ποιά είναι η θέση του άλλου. Εκεί που τον έβαλε. Πάνω από τον εαυτό του. Δεν χρειάζονται κλισέ και νόμοι για να μπορέσεις να προχωρήσεις.Ας αφήσουμε λοιπόν τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και ας ψάξουμε να βρούμε την αγάπη αν θέλουμε πραγματικά να κάνουμε κάτι. Αρκετά το φιλοσοφίσαμε και καταλάβαμε τί μας χρειάζεται. Αν μείνουμε στην θεωρία και δεν περάσουμε στην εφαρμογή, δεν θα καταφέρουμε παρά να οεθάνουμε με την απορία ακόμα στο μυαλό μας: Τί είναι αγάπη;

Darthiir the Abban said... Αλήθεια, έτσι είναι, έχουμε σταματήσει να ζούμε και να απολαμβάνουμε πλέον την ζωή μας και τον χώρο γύρω μας.Λίγο η αποξένωση, λίγο η τρεχάλα να προφτάσουμε τις δουλειές μας, λίγο το αυτοκίνητο που μας έχει κάνει να θέλουμε να πάμε να παρκάρουμε έξω από τον προορισμό μας, μας έχουν κάνει πλέον την ζωή απλά ένα σύνολο από πράξεις, ανεξάρτητες την μία από την άλλη.

Τυπος Νυχτερινος said... Πες ενα ευχαριστώ κάπου στο σύμπαν. Δε λεω στο θεό, πες εσύ ένα έτσι αόριστα, δεν έχει σημασία σε τί θεό πιστεύει ο καθένας μας κι αν πιστεύει γενικώς σε κάτι.Το θέμα είναι πως είσαι καλά.Να σαι πάντα γερός και δυνατός.

isos said... Εάν ΤΟΝ έχεις δει να έρχεται με φόρα προς τα εσένα καταλαβαίνεις και βλέπεις πολλά …. Εάν την τελευταία αλλάξει πορεία και σε προσπεράσει να το έχεις πάντα στο μυαλό σου και να είναι οδηγός σου στην πορεία σου από εδώ και πέρα … σηκώνω το ποτήρι ψηλά και σου εύχομαι ότι καλύτερο από εδώ και πέρα…….

Marina said... Αυτοί που τολμούν να εκτιμούν, δεν χάνονται, αργά- αργά με σταθερά βηματάκια προσεγγίζουν την αγάπη τους και προσμένουν μία ανταπόδοση.

jojo said... είναι φορές που ξεχνάμε πόσο εύθραυστοι είμαστε και πόσο μικροί μέσα στο σύμπαν.χαλάμε τις καρδιές μας για πράγματα ασήμαντα, και κολλάμε σε ανούσιες λεπτομέρειες ξεχνόντας την ουσία...για αυτό το δώρο ζωής και για τη δυνατότητα ακόμα και να κλαίμε και να πονάμε μερικές φορές, πρέπει να μην ξεχνάμε να λέμε ευχαριστώ, που ακόμα μπορούμε και ελπίζουμε,που ακόμα μπορούμε και αναζητούμε, και όσοι απο μας τυχερότεροι,να λέμε ευχαριστώ για όσα καλά έχουμε βρει ήδη...

Marina said... Τα δένδρα, η φύση, ένας τοίχος απο ξερολιθιά, ακόμη και ένας ξεβαμμένος τοίχος αποκτούν άλλο νόημα όταν τα κυττάμε με τα μάτια της καρδιάς..Αλλοι βλέπουν την ασχήμιαΑλλοι δεν τη βλέπουν.Βλέπουμε αυτό που έχουμε μέσα μας και το προβάλλουμε στους άλλους..

not_the_boy_next_door said... Η ομορφιά όπως αντιμετωπίζεται από τον κλάδο της φιλοσοφίας που λέμε αισθητική (aesthetics) δεν υπόκειται σε κανόνες. Δηλαδή δεν μπορούμε να ορίσουμε με απόλυτη βεβαιότητα τους όρους που πρέπει να ακολουθεί ένα όμορφο αντικείμενο. Προσψπικά πιστελυω ότι η ομορφιά υπάρχει στην απλότητα και στην αλήθεια. Υπάρχει πιο όμορφο τοπίο από τα κατάξερα βράχια της Σερίφου, από την άγονη καλντέρα της Σαντορίνης;

Τυπος Νυχτερινος said... Έχεις δίκιο...Στις στιγμές είναι η ομορφιά της ζωής.Να γεμίζει πάντα το καλάθι των αναμνήσεών σου με νέες συγκινήσεις.

Darthiir the Abban said... To ζαχίρ είναι αυτό που αγαπάμε τόσο, ώστε μας γίνεται ιδανική ιδέα και μοναδική σκέψη και επιδείωξη και μπορουμε να απαρνηθούμε ακόμα και τον εαυτό μας για να το αποκτήσουμε...Είναι η πλήρης υποταγή στην δύναμη της αγάπης.

not_the_boy_next_door said... Με γειά το πλυντήριο. Το ανθρώπινο μυαλό έχει τεράστιες δυνατότητες, σκέψου μπορεί να φτιάξει τον ενεργεία κόσμο (αυτός που ζούμε) και άπειρους δυνάμει κόσμους (με τη φαντασία, την ενόραση κλπ.)

jojo said... τι΄πες τώρα....... έχεις δίκιο, δίκιο και ξανά δίκιο.είναι τόσο πολύπλοκοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και τόσο χρονοβόρο το ψάξιμο, που συχνά απορώ πώς βρίσκω το χρόνο να κάνω οτιδήποτε άλλο....

Με αγάπη, Johny

Ο γατος Γουρ-γουρ

Σας παρουσιάσω τον Γουρ-γουρ , το νέο μου συγκάτοικο. Δηλαδή περίπου συγκάτοικο , γιατι ο γουρ-γουρ έχει πολλά σπίτια. Κάνει γουρ-γουρ έξω από την πορτα κάθε διαμερίσματος και όλο και κάποια από αυτές θα ανοίξει και εκείνος δέχεται ολο γουρ και γουρ τα χάδια μας.



Λοιπον η γνωριμία μας με τον γουρ-γουρ έγινε σήμερα. Ηταν μια συνάντηση ανέλπιστη, ήταν ένα ραντεβου στα τυφλά , διότι είχε σκοτάδι έξω απο το ανσανσερ όταν γύρισα από το μπάνιο.

Και ο γουρ-γουρ χωρίς να το σκεφτεί δέχτηκε την προταση μου να ταξδέψουμε μαζί με το ανσασερ. Μπήκε άνετα στο διαμέρισμα και δεν δίστασε να κάνει γουρ και γουρ συνέχεια , ωσπου να γευτεί να χάδια που επιθυμούσε....

Ναι,ναι άκουσε και Chris Rea o γουρ - γουρ και αφού τον ξενάγησα στο σπίτι , μετά φάγαμε και γιαουρτλου. Μπορώ να πω ότι είναι εκλεκτικός , γιατί πριν από κάθε μπουκιά την μύριζε έκανε ένα γύρο και μετά την μασουλούσε. Του εξήγησα πολλές φορές σχεδόν συλλαβιστά ότι η γιαουρτλου εθιμοτυπικα χλαπακιάζεται αλλά δεν πρέπει να κατάλαβε , γιατί συνέχισε να τρώει με τον ίδιο τρόπο "μυρουδιά - γύρα - μπουκιά".